About me

01/02/2021

Zelf kom ik uit een liefdevol gezin van (toen nog) zeer welvarende ouders. Beter verwend dan verwaarloosd laten we maar zeggen. Intussen ben ik in rang gezakt en gedegradeerd tot voornamelijk: de dochter van een gedetineerde. De meeste mensen noemen zo iemand een crimineel, tuig, uitschot of nóg erger. Voor mij is het nog steeds de allerliefste man op de wereld. Dat gezegd hebbende spreken veel mensen daar natuurlijk schande van. 

Anyway, de afgelopen jaren waren hectisch. Nu bijna elf jaar geleden kwam de FIOD (Fiscale Inlichtingen en Opsporingsdienst) binnen vallen en langzaamaan viel het hele kaartenhuis in een. Het werd een grote poppenkast en dat is het nog steeds. De strafrechtelijke zaak heeft jaren geduurd. De FIOD heeft daadwerkelijk -alles- wat ons lief was afgepakt (dan nog niet gesproken of dit wel volgens de regels ging). Ik heb geleerd dat als het je slecht gaat vrienden, niet altijd je vrienden meer zijn, families breken in zwaar weer, sommige mensen totaal niet begrijpen wat er gaande is en wat het met je doet, de meeste organisaties en instanties de deur dicht gooien als ze het woord ‘gedetineerd’ al horen, het vertrouwen in andere daalt tot het minimum en het jaren duurt voordat je geen kortsluiting meer krijgt bij ieder blauw licht dat je ziet. Intussen moet je dan ook nog gewoon je eigen leven fixen. 

Het voordeel is wel dat je leert roeien met de riemen die je hebt en dat je precies weet op welke mensen je wel en niet kan rekenen. Met schade en schande heb ik de afgelopen jaren voor mijzelf een nieuw leven opgebouwd. Nu heb ik eindelijk alles prima op orde en is het tijd om andere mensen een hart onder de riem te steken. Ik zie het maar zo, zonder wrijving geen glans! Alles is mogelijk zolang jij er zelf maar in gelooft.

familie in detentie