Let’s Get Loud is een programma dat de harten van alle betrokkenen raakt en daar ben ik ontzettend trots op. Het is hartverwarmend om te zien wat er tijdens de danslessen ontstaat tussen kinderen en hun vaders: verbinding, plezier, heel veel liefde, trots én positieve herinneringen. Herinneringen die van onschatbare waarde zijn voor kinderen om op te groeien tot weerbare en zelfverzekerde jongvolwassenen.
Vaders die uit hun comfort zone stappen en samen met hun kinderen gieren van het lachen. Ik zie hoe moeilijke emoties (boosheid, verdriet of het ongemak), langzaam plaatsmaken voor soepele bewegingen, mooie gesprekken en gewoon even plezier maken. Tijdens Let’s Get Loud ontstaat er ruimte om elkaar op een speelse manier weer te vinden. Ik kan niet in woorden beschrijven hoe mooi het is om de ogen van de kinderen te zien glinsteren wanneer ze naar hun papa kijken.
Het publiek wordt lyrisch wanneer de vaders (bijna) op de maat meedansen. Het is een moment voor gezinnen waarin er tijd is om gewoon even te ‘zijn’. De vreugde tijdens de voorstelling is ongekend. En dat is precies waarom ik wil dat nog veel meer kinderen en vaders dit mogen beleven. Ik gun deze beleving ieder kind.
Let’s Get Loud is namelijk meer dan het aanleren van een dans. Het is een programma vol ontmoeting, liefde en verbinding, maar het is er ook een van ongemak, uitdagingen, leren doorzetten, vallen en weer opstaan. Pijnlijke besef momentjes en puur geluk. Het is bitterzoet.
Juist dat maakt Let’s Get Loud zo’n mooi project. Op een low-key en ongedwongen wijze worden de kinderen en hun vaders uitgedaagd in positieve zin. Het is goud, glitters en pailletten. Het is een mooie ervaring in een lastige tijd, die bijdraagt aan het versterken van de relatie tussen ouder en kind én bijdraagt aan de toekomst.