Het land van de kansen. Oh nee, ik bedoel regels.

regels detentie

Vandaag kwam ik een post tegen van Sandra, zij werkt in het onderwijs en benadrukt in haar post op LinkedIn hoe het onderwijs gebukt gaat onder protocollen en regels – waarin de kinderen compleet vergeten worden. Ze deelde daarbij onderstaande quote: 

The modern world is managed by bureaucracies staffed with average people. Bureaucrats pile on rule after rule to keep the below-average from hurting themselves to others. Smart and capable individuals need to either opt-out of society or win big before the system suffocates them.

of wel in het Nederlands,

De moderne wereld wordt bestuurd door bureaucratieën die bemand zijn met gewone mensen. Bureaucraten stapelen regel na regel op om te voorkomen dat de onder gemiddelden zichzelf pijn doen aan anderen. Slimme en capabele individuen moeten zich ofwel afmelden voor de samenleving of veel winnen voordat het systeem hen verstikt.

En dat gaf mij genoeg inspiratie om deze column te schrijven. 

De toeslagenaffaire, de zwartenlijst bij de belastingdienst, lees: racisme, asielzoekers die met twee maten behandeld worden, want schijnbaar heb je meer rechten als de oorlog om de hoek plaatsvindt, de prijzen die absurd stijgen, de problemen in de gezondheidszorg. Mensen die in de schuldsanering gaan, komen er met meer betalingsproblemen uit en momenteel is de klimaatcrisis allemaal de schuld van de boeren. Stoute boeren! 

Dan heb ik nog niet gesproken over het feit dat een huis kopen vandaag de dag voor de gemiddelde Nederland een missie onmogelijk is, mits je ballen hebt en knoeit met de cijfers. Daar zou je dan uiteraard een hele hoge straf voor kunnen krijgen, maar als het OM blundert of de belastingdienst zich misdraagt dan hoor je daar natuurlijk he-le-maal niemand over. Dan was het gewoon een foutje, is menselijk toch? Mijn vader pleitte ook dat het een foutje was, maar toevallig was daar niemand van onder de indruk. 

Nederland was als ik de gemiddelde 50+ mag geloven ‘het land van de kansen’. Das war einmal. Vorige week wilde ik een nieuwe lease aanvragen voor het bedrijf aka een vrachtwagen. Het was al een bevalling om het papierwerk aan te leveren en na weken mailen en bellen kreeg ik als antwoord: nee, het is wel even goed zo. Je hebt al twee lease contracten lopen. Ala je groeit te snel. 

Dus, omdat ons bedrijf super goed draait is het niet verstandig om te gaan groeien? 

Ik heb het nog ergens anders geprobeerd, maar daar waren de cijfers van het 1e halfjaar niet voldoende voor. Oké snap ik, maar je kan ook even kijken naar de omzet van het 2e halfjaar…… Dat kan uiteraard niet, want het is…. Tromgeroffel……  volgens de regels om te kijken naar de jaarcijfers – per jaar. Überhaupt vreemd eigenlijk dat je pas geld kan lenen bij de bank als je heel veel geld hebt. Alleen het punt is dat als je heel veel geld hebt, je geen lening nodig hebt. It makes no fucking sense.

Hetzelfde geldt voor een huis. De regel is minstens cijfers van 3 jaar, want risico. Stel dat ik dan in loondienst ga werken voor 40 uur krijg ik wél een hypotheek. Dan neem ik daarna ontslag en is precies niemand die daar ooit nog naar kijkt zolang ik m’n hypotheek betaal. 

En zo was ik van het weekend op zoek naar een pakje sigaretten, nergens te krijgen. Toen ik bij de coffeeshop stopte kreeg ik als antwoord dat zij geen sigaretten meer mochten verkopen. Ik moest lachen, want om een joint te draaien heb je tabak nodig en volgens mij is beide niet bepaald gezond. Wat niet uitmaakt, rook je suf, maar waarom worden we in dit land zo betutteld? Ik kan heel goed zelf bepalen of ik rook, welke risico’s dat met zich meebrengt en waaraan ik mijn geld uitgeef. 

Daar hoeft écht helemaal niemand zich mee te bemoeien. 

En om even terug te komen op het onderwijs. Mij werd op het VMBO naar aanleiding van een aantal toetsen vertelt dat ik onder gemiddeld presteerde in ongeveer alles – ook het sociale aspect. (Hoe kan het dan dat ik zo sociaal ben?) Intussen ben ik HBO afgestudeerd, heb ik een hele toffe baan gehad in loondienst voor een Europese groothandel – waar ik super veel heb geleerd – en heb ik twee gezonde bedrijven staan. Dus wie is hier nou onder gemiddeld? Het systeem

Last but not least…. Als je je afvraagt hoe het met mijn vader is: hij breekt momenteel zijn hoofd over een brief voor het CJIB, omdat hij – uiteraard volgens protocol – voor de 4e keer dit jaar aan het CJIB moet uitleggen dat hij geen 450.000,00 kan overmaken volgende maand. Mits die weer gaat koppelen, maar dat mocht ook al niet. 

Papa zei het vroeger al: meisje zorg dat je slimmer wordt dan de rest, anders ga je het zwaar krijgen. 

Lieve dames en heren, ik zeg het niet vaak, maar volg het advies op van deze (soms) wijze man. Zorg dat je slimmer bent dan de rest en laat je niet verstikken door het systeem. Zo, ik heb m’n zegje weer gedaan. Ik ga weer verder bouwen aan ons eigen imperium, doe jij dat ook? 

De mooiste kleurplaten zijn buiten de lijntjes gekleurd.

Liefs, Annelyn